PrO voor verlenging bestuursovereenkomst AZC

PrO voor verlenging bestuursovereenkomst AZC

Aan het eind van 2020 loopt de overeenkomst af die de Gemeente Oisterwijk met het COA voor het AZC heeft. PrO is voor het voorstel om die overeenkomst te verlengen.

De belangrijkste reden is dat wij vinden dat we als Oisterwijk ook onze verantwoordelijkheid moeten nemen om mensen die moeten vluchten uit hun thuisland, goed op te vangen. Dit in afwachting van de beslissing op hun aanvraag om in Nederland te mogen blijven. Vanzelfsprekend hierbij is dat iedereen zich daarbij volgens de regels moet gedragen.

Het asielzoekerscentrum in Oisterwijk vangt maximaal 450 mensen op die een asielverzoek ingediend hebben. Zij zijn gevlucht omdat er oorlog is in hun land of omdat ze persoonlijk vervolgd worden om hun politieke overtuiging, hun geloof of hun geaardheid. En ze moeten in het asielzoekerscentrum blijven zo lang zij nog geen toestemming hebben om in Nederland te blijven, en soms is dat te lang. Voor die mensen moeten we in Nederland een plaats hebben, en Oisterwijk dient daar ook zijn aandeel in te leveren. Wat PrO betreft had deze overeenkomst dan ook voor 10 jaar aangegaan kunnen worden zoals in het oorspronkelijke concept stond. Het verkorten van de duur van de overeenkomst heeft slechts een symbolische waarde en zorgt ervoor dat we over 2,5 jaar weer discussie over verlengen moeten voeren.

Natuurlijk, PrO vindt ook dat de mensen die in het centrum verblijven zich horen te gedragen. Daarover bestaat ook bij PrO geen enkele discussie. Maar in de dertig jaar dat het AZC in Oisterwijk gevestigd is, zijn er slechts enkele korte periodes geweest waarin het echt niet goed ging met de veiligheid op de locatie en in het dorp. Tegen die overlast moeten maatregelen genomen worden. Voor PrO is dit geen enkele reden om de overgrote meerderheid van de bewoners van het AZC, die van goede wil zijn, te weren uit ons dorp.

Net zo min als het een reden is om horecagelegenheden definitief te sluiten als er een enkele keer gevochten is. Of woonstraten op te ruimen omdat er af en toe te hard word gereden. Wij zullen het voorstel van het college dan ook steunen en niet meegaan in de stemmingmakerij van andere partijen om op basis van sporadische incidenten definitieve sluiting te overwegen. Daarvoor is ons gevoel van gastvrijheid voor mensen die vervolgd worden in hun eigen land, te groot.

Foto: COA

PrO breekt met Stefanie Vulders

Naar aanleiding van de gebeurtenissen tijdens de raadsvergadering van donderdag 23 januari en de uitlatingen van mw. Vulders in een radio-interview op Vrijheidradio.com heeft de fractie van PrO geconcludeerd dat mw. Vulders geen onderdeel meer kan zijn van de fractie van PrO. Mw. Vulders heeft besloten zelfstandig verder te gaan. Wij betreuren die keuze, de kiezers hebben deze zetel aan PrO gegeven.

De breuk was onvermijdelijk. Mw Vulders heeft in de afgelopen tijd een ontwikkeling doorgemaakt die haar steeds verder verwijderde van de idealen en beginselen van PrO. Dat was te merken in haar stemgedrag en in haar publieke uitingen. Wij vinden haar uitlatingen over de ambtelijke organisatie, de raad en het college in het radio-interview onacceptabel. Wij nemen nadrukkelijk afstand van deze uitlatingen. Mw Vulders heeft ons niet geïnformeerd over het interview.

De fractie gaat met drie leden verder. Die blijven hun uiterste best doen om de idealen van PrO te verwezenlijken en de belofte aan de kiezer waar te maken.

Fractie PrO

D’66 verlaat PrO – hoe verder?

Het bestuur van PrO heeft afgelopen dinsdag 7 januari uit de pers mogen vernemen dat D’66 besloten heeft PrO te verlaten. Met 13 stemmen voor en 6 tegen heeft D’66 in een besloten vergadering dit besluit genomen. Merkwaardig voor een partij die democratie hoog in het vaandel heeft om dit besloten te doen, geïnitieerd door een regiobestuur uit Tilburg. De reden zou zijn dat men zich niet meer herkent in PrO. Merkwaardig is dat D’66 hierover nooit een discussie gevoerd heeft willen voeren  binnen PrO, terwijl de deur van zowel bestuur als fractie daarvoor altijd heeft open gestaan.

 Blijkbaar kunnen zij zich niet meer vinden in de doelstellingen van PrO,  PrO  blijft een progressieve koers  voeren gericht op vergroening, duurzaamheid, sociaal en  op het bevorderen van welzijn in plaats van welvaart. Dit laatste werd ook door onze Koning onlangs nog eens benadrukt in zijn kersttoespraak.  Natuurlijk accepteert PrO het besluit tot uitreding, hoewel wij de versnippering geen goede zaak vinden. Als men zich niet meer in de gezamenlijke  politieke lijn kan vinden, dan geeft opstappen wellicht meer helderheid.

PrO gaat onverminderd door om de progressieve koers verder vorm te geven. Zeker nu de grootste partij van Haaren – Progressief ’96 – besloten heeft zich aan te sluiten bij PrO. Maar ook om de urgente problematiek op het gebied van milieu en welzijn (jeugdhulpverlening, dementie, sociale woningbouw) aan te pakken . Uiteraard zijn reacties op dit artikel welkom op bestuur@pro-oisterwijk.nl.

Bestuur PrO

Welke woningen bouw je waar in Oisterwijk?

Welke woningen bouw je waar in Oisterwijk met de schaarse ruimte in Oisterwijk? Dat is de prangende vraag, zeker nu er ruimte beschikbaar komt op De Leije. Het antwoord is lastig en genuanceerd. Je wilt als gemeente sturen op de woningvraag, maar: 1) wat is die vraag precies en 2) welke sturingsinstrumenten heb je eigenlijk. De nieuwe woonvisie geeft een inkijkje, maar biedt nog veel keuzevrijheid.

Brede vraag naar woningen

We moeten bouwen voor jong en oud, rijk en arm, voor alleenstaanden, stellen en gezinnen, liefst generatiebestendig. Dat is -zoals eerder al gezegd- lastig, want we moeten de beperkte beschikbare bouwlocaties over al deze wensen verdelen. Dubbellastig is daarbij dat wij als gemeente niet zelf bouwen, maar afhankelijk zijn van externe partijen: projectontwikkelaars, ‘zelfbouwers’,  sociale verhuurders. Dat sturen is op zich al lastig. 

Wij zien een sterke lobby vanuit de ouderen, jongeren horen we weinig. Wij denken dat het onze taak als volksvertegenwoordigers is, om aandacht te schenken aan alle groepen, ook zij die zich niet laten horen, zoals jongeren. 

Sociale huurwoningen speciaal voor ouderen

Oisterwijk vergrijst, dat is algemeen bekend. Vraag is of wij die vergrijzing willen faciliteren door voor deze specifieke doelgroep te bouwen. De afgelopen tijd is er in Oisterwijk vrij veel voor deze doelgroep gebouwd en dan met name in het hogere segment. Dat heeft een aanzuigende werking gehad op ouderen van buiten die graag in ons mooie Oisterwijk willen wonen. Dat versterkt deze vergrijzing. Er zijn volgens mij ook geen wettelijke middelen om onze eigen inwoners te bevoordelen in deze (vrije) markt. Dat betekent ook dat er weinig tot geen doorstroom is, want deze nieuwe inwoners laten een huis achter buiten Oisterwijk en niet in Oisterwijk. Intussen klagen oudere bewoners dat ze graag hun eengezinshuurhuizen willen inruilen voor een kleinere ouderenwoning, maar dat er voor hen geen alternatief is.  Een hartekreet daarover hoorden wij van een inwoonster op de Raadsontmoeting over de invulling van De Leije. Daarmee geven we eigenlijk aan dat er behoefte is aan ouderenwoningen in het sociale segment. Dat lijkt de doorstroming echt te bevorderen: sociale huurwoningen komen vrij als oudere bewoners een nieuwe sociale ouderenhuurwoning kunnen betrekken. Hoe die woningen eruit moeten zien, -1-of 2-persoons, appartementen, grondgebonden met tuintje en schuur, met logeerkamer of niet,…- dat zal onderzoek moeten uitwijzen. Vraag is wel weer hoe je die verdeelt. Op de Kastanjestraat staan bijvoorbeeld Duplex-woningen, die vroeger alleen voor ouderen geschikt waren, maar waar nu ook andere groepen in mogen. Dat zorgt voor onderlingen concurrentie tussen de doelgroepen. Aan de andere kant is het wel levensloopbestendig: startende jonge stellen hebben vaak aan zo’n duplex voldoende. Met kinderen worden deze duplexen vaak te klein. 

Jonge single starters in speciale starterswoonruimte

Maar wat dan met jongeren? Vraag hier is: waar begint en waar eindigt die groep. Hebben we het over 18-23-jarigen of ook ouder, huisverlaters, stellen die voor het eerst gaan samenwonen, doorstromers? Laten we beginnen met starters op de woningmarkt van onder de 23 jaar. Dat is een tijdelijke groep, want in maximaal 5 jaar horen ze daar niet meer toe. Daarbij wordt aan onder-23 jarigen speciale eisen gesteld als zij een huurtoeslag willen: max €423 kale huur. Voor dat geld kan je geen volwaardige woning aanbieden, en als ze er zijn weten wij niet of ze specifiek aan jongeren toegewezen worden. Daarover hebben we geen gegevens. Misschien is in deze groep de behoefte aan een echte ‘woning’ minder groot en willen ze veel meer zelfstandige woonruimte. Dat kan ook alternatief: woongroepen, een soort studentenhuisvesting, kleinere studio’s, modulaire woningen (Nezzt van De Meeuw). Misschien dat deze groep ook kan combineren met zorginstellingen, dat ze een tegenprestatie leveren en daarvoor een lagere huur krijgen. In deze groep mag je creatief zijn. Maar het zijn wel eenpersoonswoningen: niet samenwonen, want daarmee verstoor je de markt. Hier zouden ook starters ouder dan 23 terecht moeten kunnen. Levensloop leert dat zodra er een partner in zicht komt ze toch willen gaan samenwonen. Deze oudere groep, jonge stellen en doorstromers, zullen moeten concurreren in de ‘gewone’ markt. Sociale huurwoningen komen vrij als we voor ouderen sociale ouderenwoningen realiseren. Dat hebben we in de eerste paragraaf al gezegd. Zie ook boven.

Sociale koopwoningen bestaan niet

Volgens ons is het niet mogelijk om goedkope ‘sociale koopwoningen’ in Oisterwijk te realiseren: de markt in Oisterwijk staat dat gewoon niet toe. We gaan er sowieso vanuit dat dit woningen zijn die met financiële steun gebouwd worden om zo onder een magische grens te blijven; €180.000 hoor je vaak. Dat is al erg lastig zonder steun, maar door de eis van gasloos bouwen komt die prijs helemaal onder druk te staan. En zodra deze huizen verkocht zijn aan deze starters zijn ze al meteen sterk in waarde gestegen. Dat leidt tot twee effecten:
1. het bestand van goedkope woningen neemt meteen na de verkoop af;
2. de subsidie die je versterkt aan de eerste bewoners verdwijnt meteen in hun zakken, op het moment dat de woning verkocht is.
Wij vinden beide effecten ongewenst.Wij zien niet zo heel erg goed hoe je beide effecten tegen zou kunnen gaan. Vaak wordt gezegd dat je kan afspreken dat je pas na 5 jaar mag verkopen en als je dat in de periode daarvoor doet, je een deel van je winst moet afdragen. Dat lost punt 2 op, maar doet niets aan punt 1: het aanbod van goedkope woningen groeit niet. En huizen bouwen die een echte marktwaarde hebben van €180K, zonder financiële steun? Ik kan me niet zo goed voorstellen hoe die eruit zien, anders dan koopwoningen die kleiner zijn dan in de sociale huur beschikbaar komen. Misschien dat we het moeten zoeken in (kleine) kavels voor starters, waarop ze in privaat opdrachtgeverschap zelf een huis kunnen bouwen. Dat lost de vraag voor die starters op, maar mijn verwachting is dat die huizen ook veel in waarde zullen stijgen en geen bijdrage leveren aan een constant bestand ‘goedkope’ koopwoningen. Het zou wel ook een oplossing kunnen zijn voor mensen die net boven de huurgrens verdienen en dus geen aanspraak maken op een sociale huurwoning. De grond daarvoor moet dat wel beschikbaar zijn: grondeigenaren willen als projectontwikkelaars over het algemeen zelf graag bouwen en de gemeente heeft niet veel eigen grond. 
Er is dus geen one-size-fits-all beleid mogelijk: alle doelgroepen moeten bediend worden.

Sturing door de gemeente is lastig

De sturingsinstrumenten die wij als gemeente hebben zijn heel beperkt:
– we kunnen afspraken maken met de sociale verhuurders;
– we kunnen bestelmmingsplaneisen opleggen;
– we zouden als gemeente toch weer zelf kunnen bouwen: zo zijn uiteindelijk de eerste woningbouwverenigingen ook gestart. Er zijn nog steeds veel ouderen die, als er iets aan hun huurhuis moet gebeuren, zeggen: ‘we moeten de gemeente even bellen’ terwijl ze eigenlijk de inmiddels onafhankelijke woonstichting bedoelen. Maar de fysieke ruimte is beperkt en voor veel ontwikkelaars is meer te verdienen in de hogere sector dan in de goedkope. Je wilt hun verdienmodel niet voor de voeten lopen, maar je wilt ook het beste voor Oisterwijk. En soms passen daar ‘dure’ plannen niet goed bij. Op De Leije komt een locatie vrij waar we het als gemeente goed kunnen doen. 

Nieuwsbrief

Categorieën

februari 2020
M D W D V Z Z
« jan    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829  

Archief