Naast ons verkiezingsprogramma vindt u een essay-boek met allerlei informatieve en persoonlijke verhalen, geschreven door inwoners van de gemeente Oisterwijk. De komende dagen komen deze essays voorbij op onze site.

Vandaag leest u het verhaal van Erna Hooghiemstra.

Burgerkracht in Oisterwijk ontketend

Sinds de eerste troonrede van onze Koning is de participatiemaatschappij een begrip in Nederland. Iedereen moet, zoveel als mogelijk, meedoen. Vindt de overheid. Maar wat vinden de burgers daar eigenlijk van? De laatste tijd zijn er ook steeds meer kritische geluiden te horen. Niet iedereen is ervan overtuigd of burgers wel zoveel kunnen en willen bijdragen aan de samenleving.

In Oisterwijk hoeft daar niet meer aan getwijfeld te worden. MIGO heeft laten zien dat burgers wel degelijk veel voor elkaar willen en kunnen betekenen. Wat is het geheim? Het leest als een sprookje met een moraal.

Er was eens een wethouder die heilig geloofde in de kracht van zijn burgers. Maar hij wist ook dat lang niet alle kracht naar buiten kwam. Hij kreeg het voor elkaar om een geldbedrag vrij te maken. Hij trommelde een groepje burgers op, overhandigde hen de zak met geld met de opdracht: “zorg dat de Oisterwijkse burgerkracht ontketend wordt”. Hij had het volste vertrouwen in de goede afloop.

Het groepje ging enthousiast aan de slag. Ze legden hun oren overal te luisteren, op zoek naar verborgen krachten. Ze vroegen de Oisterwijkers hun verhalen te vertellen vanuit hun hart. De mooiste ideeen kwamen tevoorschijn. De meesten nog ongepolijst en niet tot in de puntjes doordacht. Elk half jaar kregen 5 de kans om op hun eigen manier, op hun eigen tempo van start te gaan.

Ze kregen een beetje geld en twee adviezen mee: boor zoveel mogelijk krachten van medeburgers aan en vertel het door aan anderen. En dat deden ze. En zo ontstonden er steeds maar meer verbindingen. De burgerkracht nam exponentioneel toe. Op de slotbijeenkomst, 6 rondes verder, kon MIGO 27 burgerprojecten presenteren. De burgerkracht was ontketend. Missie geslaagd!

Waar vele gemeenten naarstig op zoek zijn naar manieren om burgerparticipatie in de praktijk te brengen, en daar maar moeilijk in slagen, is dat in Oisterwijk gelukt. Het geheim schuilt in de eenvoud. Daarom leest het als een sprookje. Centraal staan 3 V’s: Vertrouwen, Verhalen en Verbinding. De gemeente had de moed om echt vertrouwen te geven aan een burger-bestuur. Dat bestuur vertrouwde op burgers die blijk gaven van betrokkenheid bij de Oisterwijkse samenleving. Daardoor kregen de burgers vertrouwen in hun eigen idee. In plaats van formaliteiten stond het verhaal centraal. De indieners konden vertellen aan het bestuur wat hen bewoog, en later aan de andere indieners. Dat werkte motiverend en inspirerend, waar formele procedures, eerder het tegendeel bereiken. Het advies om te verbinden was niet aan dovemansoren gericht.Tot op de slotbijeenkomst werden ook onderling tussen de projecten dwarsverbanden gelegd.

Wat is de moraal van dit verhaal? Aan goede ideeën en intenties bij burgers geen gebrek, om samen meer voor elkaar te krijgen in de eigen gemeente. Met een relatief kleine investering, een hoge dosis vertrouwen, oor voor verhalen en ruimte voor verbindingen kunnen en willen burgers wel degelijk hun steentje bijdragen aan het leefbaarder maken van hun eigen omgeving.